سوره الصافات

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

1

به نام خداى گسترده مهر مهرورز


وَ لَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنا لِعِبادِنَا الْمُرْسَلِينَ

171

و بيقين سخن (سنت گونه) ما در مورد بندگان فرستاده شده ما از پيش (مقرر شده) است.


إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنْصُورُونَ

172

كه قطعا تنها آنان يارى شدگانند،


وَ إِنَّ جُنْدَنا لَهُمُ الْغالِبُونَ

173

و مسلما فقط لشكر ما پيروزند.


فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّي حِينٍ

174

پس تا زمان [معينى‌] از آنان روى برتاب.


وَ أَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ

175

و آنان را بنگر پس در آينده خواهند ديد!


أَ فَبِعَذابِنا يَسْتَعْجِلُونَ

176

و آيا آنان به عذاب ما شتاب مى‌ورزند؟!


فَإِذا نَزَلَ بِساحَتِهِمْ فَساءَ صَباحُ الْمُنْذَرِينَ

177

و [لى‌] هنگامى كه (عذاب) در آستانه (خانه‌ها) يشان فرود آيد، پس صبحگاه هشدار داده‌شدگان، بد است!


وَ تَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّي حِينٍ

178

و تا زمان [معينى‌] از آنان روى برتاب.


وَ أَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ

179

و بنگر پس در آينده خواهند ديد.


سُبْحانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ

180

پروردگار تو، (همان) پروردگار شكست ناپذير، منزه است از آنچه (مشركان) وصف مى‌كنند.


وَ سَلامٌ عَلَي الْمُرْسَلِينَ

181

و سلام بر فرستاده شدگان (خدا)!


وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ

182

و ستايش مخصوص خدايى است كه پروردگار جهانيان است.


سوره التین

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ وَ التِّينِ وَ الزَّيْتُونِ

1

به نام خداى گسترده‌مهر مهرورز؛ سوگند به انجير و زيتون!


وَ طُورِ سِينِينَ

2

سوگند به كوه پر بركت (طور سينا)!


وَ هٰذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ

3

سوگند به اين سرزمين امن (مكه)!


لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ

4

بيقين انسان را در بهترين (نظام معتدل و) استوار آفريديم،


ثُمَّ رَدَدْناهُ أَسْفَلَ سافِلِينَ

5

سپس او را به فروترين (و خوارترين مرحله) فروتران باز گردانديم،


إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ

6

مگر كسانى كه ايمان آوردند و [كارهاى‌] شايسته انجام دادند، پس براى آنان پاداشى بى‌پايان است.


فَما يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِالدِّينِ

7

پس بعد (از اين دلايل) چه چيزى تو را به تكذيب كردن (روز) جزا واداشت؟!


أَ لَيْسَ اللَّهُ بِأَحْكَمِ الْحاكِمِينَ

8

آيا خدا داورترين داوران نيست؟!


سوره العلق

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ

1

به نام خداى گسترده‌مهر مهرورز؛ بخوان به نام پروردگارت كه (همه چيز را) آفريد،


خَلَقَ الْإِنْسانَ مِنْ عَلَقٍ

2

انسان را از (خون بسته) آويزان آفريد.


اقْرَأْ وَ رَبُّكَ الْأَكْرَمُ

3

بخوان در حالى كه پروردگارت ارجمندتر است؛


الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ

4

(همان) كسى كه با قلم بياموخت،


عَلَّمَ الْإِنْسانَ ما لَمْ يَعْلَمْ

5

به انسان آنچه را نمى‌دانست آموخت.


كَلاَّ إِنَّ الْإِنْسانَ لَيَطْغيٰ

6

هرگز چنين نيست، قطعا انسان طغيان مى‌كند،


أَنْ رَآهُ اسْتَغْنيٰ

7

بخاطر اينكه خود را توانگر بيند.


إِنَّ إِليٰ رَبِّكَ الرُّجْعيٰ

8

در واقع بازگشت (همگان) فقط به سوى پروردگار توست.



قاری