سوره الصافات
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
1به نام خداى گسترده مهر مهرورز
وَ لَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنا لِعِبادِنَا الْمُرْسَلِينَ
171و بيقين سخن (سنت گونه) ما در مورد بندگان فرستاده شده ما از پيش (مقرر شده) است.
إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنْصُورُونَ
172كه قطعا تنها آنان يارى شدگانند،
وَ إِنَّ جُنْدَنا لَهُمُ الْغالِبُونَ
173و مسلما فقط لشكر ما پيروزند.
فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّي حِينٍ
174پس تا زمان [معينى] از آنان روى برتاب.
وَ أَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ
175و آنان را بنگر پس در آينده خواهند ديد!
أَ فَبِعَذابِنا يَسْتَعْجِلُونَ
176و آيا آنان به عذاب ما شتاب مىورزند؟!
فَإِذا نَزَلَ بِساحَتِهِمْ فَساءَ صَباحُ الْمُنْذَرِينَ
177و [لى] هنگامى كه (عذاب) در آستانه (خانهها) يشان فرود آيد، پس صبحگاه هشدار دادهشدگان، بد است!
وَ تَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّي حِينٍ
178و تا زمان [معينى] از آنان روى برتاب.
وَ أَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ
179و بنگر پس در آينده خواهند ديد.
سُبْحانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ
180پروردگار تو، (همان) پروردگار شكست ناپذير، منزه است از آنچه (مشركان) وصف مىكنند.
وَ سَلامٌ عَلَي الْمُرْسَلِينَ
181و سلام بر فرستاده شدگان (خدا)!
وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ
182و ستايش مخصوص خدايى است كه پروردگار جهانيان است.
سوره التین
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ وَ التِّينِ وَ الزَّيْتُونِ
1به نام خداى گستردهمهر مهرورز؛ سوگند به انجير و زيتون!
وَ طُورِ سِينِينَ
2سوگند به كوه پر بركت (طور سينا)!
وَ هٰذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ
3سوگند به اين سرزمين امن (مكه)!
لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ
4بيقين انسان را در بهترين (نظام معتدل و) استوار آفريديم،
ثُمَّ رَدَدْناهُ أَسْفَلَ سافِلِينَ
5سپس او را به فروترين (و خوارترين مرحله) فروتران باز گردانديم،
إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ
6مگر كسانى كه ايمان آوردند و [كارهاى] شايسته انجام دادند، پس براى آنان پاداشى بىپايان است.
فَما يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِالدِّينِ
7پس بعد (از اين دلايل) چه چيزى تو را به تكذيب كردن (روز) جزا واداشت؟!
أَ لَيْسَ اللَّهُ بِأَحْكَمِ الْحاكِمِينَ
8آيا خدا داورترين داوران نيست؟!
سوره العلق
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ
1به نام خداى گستردهمهر مهرورز؛ بخوان به نام پروردگارت كه (همه چيز را) آفريد،
خَلَقَ الْإِنْسانَ مِنْ عَلَقٍ
2انسان را از (خون بسته) آويزان آفريد.
اقْرَأْ وَ رَبُّكَ الْأَكْرَمُ
3بخوان در حالى كه پروردگارت ارجمندتر است؛
الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ
4(همان) كسى كه با قلم بياموخت،
عَلَّمَ الْإِنْسانَ ما لَمْ يَعْلَمْ
5به انسان آنچه را نمىدانست آموخت.
كَلاَّ إِنَّ الْإِنْسانَ لَيَطْغيٰ
6هرگز چنين نيست، قطعا انسان طغيان مىكند،
أَنْ رَآهُ اسْتَغْنيٰ
7بخاطر اينكه خود را توانگر بيند.
إِنَّ إِليٰ رَبِّكَ الرُّجْعيٰ
8در واقع بازگشت (همگان) فقط به سوى پروردگار توست.
